(Straat-)interview

Een leuke techniek is het (straat-) interview. Dit soort spontane vraaggesprekjes kunnen onderhoudend en informatief zijn. Het kijkt vlot weg en als je je een beetje aan de regels houdt is het vrij eenvoudig een goede montage te maken.

 

 

 

 

 

  
 

Geluid

Maar er moet wel eerst iets worden opgenomen. Daarvoor heb je als extra attribuut een externe microfoon nodig. Het is een vraaggesprek dus het geluid is heel belangrijk. De microfoon die je gebruikt moet wel aan een aantal eisen voldoen. Het moet een microfoon zijn die weinig handgevoelig is. Dat wil zeggen dat bewegingen van de hand waarmee de microfoon wordt vastgehouden niet in het opgenomen geluid mogen zijn te horen. Het gaat om een klein gebied waarvan je het geluid wilt vastleggen dus een microfoon waarmee je goed kunt richten zal weinig storende omgevingsgeluiden oppikken. 

Dit soort microfoons heten dan ook richtmicrofoons deze hebben een zogenaamde ‘nier’-karakteristiek zie de grafiek hierboven. Een wind- of plopkap verbetert het resultaat ook aanmerkelijk. Dit soort voorzieningen zijn meestal van schuimrubber gemaakt en houden storende geluiden tegen zoals dat van de wind en hinderlijke bijgeluiden van letters als ‘b-p-d-k-t'. Dit komt omdat bij het uitspreken van deze letters er ook een hoeveelheid lucht mee naar buiten komt. De luchtstroom wordt gedempt door het schuimrubber en de geluidsopname zal niet vervormen bij het uitspreken van de genoemde letters. 

         

Dynamische-microfoon
werkt zonder batterij maar moet meestal zijn voorzien van een lijntransformator om met een camcoreder te kunnen samenwerken
  
Condensator-microfoon
werkt met een hulpspanning in de vorm van een batterij. Dit type microfoon werkt meestal zonder extra voorzieningen goed samen met de camcorder 

Technisch (elektrisch) moet de microfoon ook aangesloten kunnen worden op de camcorder. De plug moet gewoon de juiste zijn (meestal een mini jack 3,5 mm) en goed passen in de externe microfooningang van de camcorder ook moet het uitgangssignaal van de microfoon voldoen aan de eisen die gesteld worden. De impedantie en het signaalniveau moet geschikt zijn voor camcorder gebruik. Bij eventuele aanschaf dus eerst testen met de camcorder. 

Omdat je zeker wilt weten dat het geluid ook werkelijk wordt opgenomen is het verstandig ook meteen een koptelefoon of oordopjes aan te schaffen. Let hier ook op dat het volume voldoende is als deze apparaatjes op de camcorder worden aangesloten. Als dat niet zo is kun je nog kiezen voor een koptelefoon met ingebouwde versterker. 

Er is niets zo vervelend als achteraf te moeten ontdekken dat er dingen met het geluid zijn gebeurd die je onmiddellijk had kunnen oplossen. Als je het maar gehoord had.

Zo, de microfoon zelf hebben we uitgebreid behandeld. Nu moet er met het apparaat gewerkt worden. 
 

Werken met de microfoon

We hebben het al gehad over de handgevoeligheid. Microfoons die helemaal ongevoelig zijn voor vastpakken zijn heel duur en zelfs dan zul je evengoed wat blijven horen. Om zo min mogelijk storende geluiden binnen te krijgen moet je zorgen dat het aansluitsnoer niet los aan de microfoon bungelt. Als het snoer ergens tegenaan komt wordt het contactgeluid via het snoer zo de microfoon ingeleid. Om dit te voorkomen kun je het snoer in een slag om je hand leggen waardoor je hand de contactgeluiden dempt. Verder moet je de microfoon losjes vasthouden, niet te veel bewegen en absoluut niet in de microfoon knijpen. 

Verder is het van belang dat het automatisch opnameniveau van de camcorder even om de tuin moet worden geleid voordat je echt in de microfoon gaat of laat praten. We hebben meestal te maken met een camcorder die het geluidsniveau automatisch aan de omstandigheden aanpast. De automaat is zo ingeregeld dat hij altijd geluid wil horen. Voordat bijvoorbeeld met een interview wordt begonnen is het handig om de automaat even aan het spraakniveau te laten ‘wennen’. Als je direct ‘voor het echie’ gaat spreken heeft de automaat dit niet verwacht en in een stille omgeving zal de automaat het volume al aardig opgeregeld hebben omdat er eigenlijk niets te horen is. Als je niet spreekt zul je uiteindelijk de motortjes van de camera keihard in je geluidsopname krijgen. Op het moment dat je begint te spreken is dat geluid harder dan dat van de motortjes dus zal dat nog harder en dus vervormd worden opgenomen. Door bijvoorbeeld eerst wat te zeggen voor je begint met je introductie (zoiets als 1-2-3-test) kan de automaat zich aanpassen aan de omstandigheden. De eerste zin van het interview wordt dan onvervormd opgenomen.

Als het gesprek dat volgt lekker doorloopt (niet al te grote pauzes en pieken in het geluid) zal het opnameniveau aardig constant blijven. Dit is natuurlijk helemaal afhankelijk van de kwaliteit van de automaat. Het is dus erg nuttig om het gedrag van de automaat een beetje te kennen. Tot zover het geluid. Nu het beeld.


Beeld

Over het algemeen zijn er allerlei methoden om de interviewer achteraf nog goed in beeld te krijgen. Bijvoorbeeld door het in close-up toevoegen van de gestelde vragen en zogenaamde 'luister-' shots. Dit zoveel mogelijk zonder zonder een beeld te geven van de situatie; je weet bij het opnemen immers nog niet precies waarvoor je deze opnamen  zak moeten gebruiken. Het is ook heel goed mogelijk dat je ze achteraf niet eens nodig hebt. In dat geval niet gebruiken want het blijven ingrepen om problemen op te lossen en ze hebben vaak geen toegevoegde waarde.

Voor een straatinterview is meestal maar weinig tijd dus is het belangrijkste dat de geïnterviewde goed in beeld komt. Als cameramens moet je dus altijd zorgen dat de geïnterviewde goed herkenbaar in beeld komt. Je kunt kiezen voor een opname van de interviewer en de geïnterviewde samen in beeld waarbij het niet van belang is of het gezicht van de interviewer goed zichtbaar is. Een veel toegepaste methode is de zogenaamde ‘over shoulder’-opname waarbij de camera (dus de kijker) over de schouder van de interviewer meekijkt naar de geïnterviewde. Er zijn natuurlijk allerlei inventieve variaties mogelijk. Let maar eens op de voorbeelden die je dagelijks op de TV kunt zien.

Een valkuil voor het camerawerk is de afstand waarop de geïnterviewde in beeld wordt genomen. Het kan zijn dat de afstand zo klein wordt dat de minimum afstand van de camera niet kan worden aangehouden. Het resultaat is -en dat zie je maar al te vaak op TV- dat de achtergrond vlijmscherp en het gezicht van de geïnterviewde waar het uiteindelijk om gaat onscherp is.

Houdt altijd voldoende afstand of schakel over op de macrostand van het objectief als het onderwerp onscherp dreigt te worden. Gelukkig zijn er al veel camcorders waarbij het omschakelen naar macro is geautomatiseerd. Ga hier ook maar eens mee experimenteren. Blijf in ieder geval goed in de zoeker kijken en let op of dat wat scherp moet zijn ook werkelijk scherp is. Zoniet; voer dan de nodige correcties uit. 

Kijk ook uit met ornamenten in de achtergrond. Het is zeer hinderlijk als je er tijdens het monteren achter komt dat het lijkt alsof er een of ander voorwerp uit iemands hoofd groeit. Dit soort effecten doen zich voor omdat je tijdens de opname niet had opgelet of een persoon bijvoorbeeld midden voor een object stond. Voorbeelden zijn hoge gebouwen op afstand, bomen en lantaarnpalen. Altijd op de achtergrond letten of die geen storende dingen bevat die samenvallen met het hoofd van de geïnterviewde. Door tijdens de opname een stap opzij te doen kun je dit soort problemen eenvoudig  voorkomen. Maar dan moet je wel opletten.


Inhoud

Nu iets over het interview inhoudelijk. Er is een probleem en je bent nieuwsgierig hoe het publiek dit probleem ervaart. Laten we het voorbeeld nemen van de plastic draagtassen. Zijn die plastic dingen wel milieuvriendelijk? De interviewer weet dat plastic draagtassen met een bepaald merkje echt milieuvriendelijk zijn in tegenstelling tot de papieren variant die vol zit met chemicaliën om het papier waterbestendig te maken, te zorgen dat het papier niet scheurt en bovendien zit er nog smerige inkt of verf op waarmee ze bedrukt zijn. Linnen tassen zijn zelfs milieuvijandig want die worden eerst gebleekt en dan komt er ook nog inkt of verf bij. Dat even ter informatie.

De willekeurige voorbijganger die met een plastic draagtas loopt kun je nu vragen of hij/zij denkt milieuvriendelijk bezig te zijn met die plastic tas. Meestal heeft de argeloze passant geen idee. Nu kan de interviewer zijn kennis gebruiken om aan de hand van het merkje aan te tonen hoe het zit. Het is nu een kwestie van gewoon goed opletten hoe het gesprek zich ontwikkelt. Goed kijken wat er verder gebeurt en de handeling volgen door passende beelduitsneden te kiezen.

Maak zo van verschillende gesprekken met voorbijgangers een complete opname inclusief vraag, die natuurlijk wel steeds hetzelfde is. Neem ook het weglopen na het gesprek af en toe op.


Montage

Nu nog wat opnamen om de video goed te kunnen monteren.

Maak wat willekeurige beelden van de omgeving en van de dingen die daar gebeuren en te maken hebben met het onderwerp. Bijvoorbeeld in ons geval winkelend publiek. Neem wat details op van dingen waarover het interview gaat: draagtassen. Zorg voor een toepasselijk einde. In dit geval kan dat iemand zijn die met veel tassen loopt te sjouwen of gewoon wat winkelend publiek dat van de camera wegloopt. Je kan ook een mooie titel maken met een close-up van een tas.

Verzin het maar.

Om het interview in te leiden kan de interviewer via de camera de kijker uitleggen waar het om gaat. Het kan iets toevoegen als de interviewer een voorwerp bij zich heeft zoals zo’n afschuwelijke linnen tas. Maak verschillende beelduitsneden. Doe de eerste zin bijvoorbeeld als totaal en de rest medium of close of begin met een clos-up en zoom tegen het einde van de inleiding uit naar medium of totaal . Een afsluitende conclusie kan ook op deze manier worden opgenomen. Je mag met deze opnamen best wachten tot nadat je alle andere opnamen gemaakt hebt. Dan heb je de mogelijkheid vooruit te blikken of terug te komen op bepaalde dingen die in de gemaakte opnamen voorkomen. In dat geval moet je wel heel zeker weten dat de betreffende opnamen ook echt bruikbaar zijn. Controleren dus.

De montage volgorde van het straatinterview is:

1 - De inleiding
2 - De vraag inclusief antwoord 
     (dat kan best de zevende voorbijganger zijn)
3 -  Een aantal antwoorden zonder vraag 
     (bewaar het leukste/opvallendste antwoord voor het slot)
4 - De conclusie
5 - Afsluiten met een opname die het geheel samenvat en/of afsluit.
6 - Waar nodig opnamen toevoegen 
    (opletten blijven of deze opnamen ook echt iets toevoegen)

We gaan deze maand deze techniek oefenen dus bereid je goed voor. Belangrijkste is dat je spullen in orde zijn en dat je de functies van de camcorder die je nodig hebt blindelings kunt bedienen.
  
Wim
 

[ Video Club Hoorn en de Regio | Video club magazine inhoud | H & R Video ABC ]

[ blocqx11 ]